صهیونیزم بی شاخ و دم

زیرا اورشلیم خراب شده و یهودا منهدم گشته است، از آن جهت که لسان و افعال ایشان به ضد خداوند می باشد تا چشمان جلال او را به ننگ آورند.(اشعیا نبی، 3:8)

این روزها با نیم نگاهی به تقویم، می توان متوجه شد که چیزی به فرارسیدن روز قدس نمانده است. لابد مسلمانان جهان باز هم به خیابان ها خواهند ریخت و عربده های “مرگ بر اسرائیل” و “مرگ بر صهیونیزم” سر خواهند داد، لابد باز هم عده ای خاخام مخالف اسرائیل سخنرانی های تند و افراطی بر علیه اسرائیل ایراد خواهند کرد، لابد باز هم حسن نصرالله اسرائیل را خانه عنکبوت خواهد خواهند، لابد… لابد… لابد…

اما براستی، چند نفر از ما مردم، مفهوم صهیونیزم را درک می کنیم؟ چرا می اندیشیم که صهیونیزم فقط یک اندیشه و مکتب خاص فکری است و به ما ارتباط چندانی ندارد؟ اشتباه نکنیم! منظور از واژه ما، فلسطینیان و اعراب نیستند، منظور دقیقاً ما، ایرانی هاست. آیا صهیونیزم فقط متوجه اعراب و همسایه های اسرائیل است؟ آیا فکر می کنید که ما از نفوذ صهیونیزم در امان مانده ایم؟ باز هم اشتباه نکنیم! منظور از نفوذ، کالاهای اسرائیلی نیستند، بلکه منظور دقیقاً نفوذ مکتب صهیونیزم به داخل لایه های اجتماعی ما، ایرانی هاست. اگر می پندارید که این طور ها هم نیست، شاید این پست شما را حیرت زده کند.

مهاجرت به سرزمین موعود

شاید خیلی از ما، وضعیت موجود در کشور را نپسندیم و مدام گلایه از گرانی و تورم و بی پولی و عدم وجود امنیت شغلی و مشکلات دیگر بکنیم. شاید خیلی از ما، به فکر مهاجرت افتاده باشیم، به اروپا، آمریکا، استرالیا و… چون می پنداریم که در این کشورها زندگی بهتری خواهیم داشت. این امر کاملاً طبیعی است، به هر حال هر انسانی بدنبال سعادت و خوشبختی است. اما زمانی که مشکلات در یک کشور بیداد می کند و از حد اعتدال فراتر می رود… این دقیقاً همان نقطه ای است که از دید تئوریسین های صهیونیزم پنهان نمانده است!
همه می دانیم که اقلیت های مذهبی ایران(غیر مسلمانان) اکثراً از وضعیت زندگی در کشور گلایه دارند. دلیل این امر، تبعیض(شغلی، تحصیلی و…)، عدم امکان انجام فرایض مذهبی بصورت کامل، مسائل موجود در مدارس و مشکلات دیگری هستند که با افزوده شدن این دشواری ها به مشکلات موجود در کشور، زندگی را برای ایشان بسیار سخت می گرداند. به همین دلیل این اقلیت ها اکثراً به فکر مهاجرت می افتند. پس می توان تقریباً گفت که اکثریت غالب مهاجرین از کشور، اقلیت های مذهبی هستند.

طبیعتاً مهاجرت به کشور های دیگر، امری دشوار است که هم نیاز به پول و هم کمک معنوی دارد. حال فرض کنید شما یک غیر مسلمان ساکن ایران هستید که قصد مهاجرت(فرضاً به آمریکا) دارید، ولی وضع مالی مناسبی ندارید و در کشور مقصد هم حامی ای ندارید. شرکتی به شما پیشنهاد می کند که با پرداخت پنج هزار دلار به ازای هر نفر، شما را به کشور مقصد برساند، بعد از رسیدن، پولتان(همان نفری 5 هزار دلار) را پس دهد و برای شما پناهندگی کشور مقصد را بگیرد(که شامل بیمه درمانی و مقرری است). عالی نیست؟ پس طبیعتاً شمایی که از زندگی در این کشور ناراضی هستید، براحتی به کشور مقصد مهاجرت می کنید و زندگی عالی تان را در آن ور آب بنا می کنید.

چنین شرکتی در واقع وجود دارد و از سال 1881 فعالیت می کند. نام این شرکت HIAS است و دفتر مرکزی آن در نیو یورک قرار دارد.

محبت بی پاسخ؟

اما یک سوال، چرا این همه محبت؟ در دنیایی که برای جواب دادن سلام هم باید پول پرداخت کرد، این همه محبت مشکوک بنظر نمی رسد؟ حال بگذارید آن روی سکه را ببینیم.

همانطور که گفته شد، نام این شرکت HIAS است، مشخصاً این اسم یک اسم اختصاری است، می دانید نام کامل آن چیست؟ The Hebrew Immigrant Aid Society که ترجمه آن تقریباً می شود جامعه کمکی مهاجرت یهود! هدف این شرکت از این کمک…

…نجات و پناه دادن یهودیان جفا دیده و مظلوم در سراسر جهان می باشد. با کاهش جفا به یهودیان در سال های اخیر، شرکت با پناه دادن یهودیان به کشور های آزاد، ایشان را آزاد می گرداند. ما حدود چهار میلیون و پانصد هزار یهودی را از سال 1881 یاری داده ایم.(به نقل از وبسایت این شرکت http://www.hias.org)

یکی از پروژه های این شرکت، افزودن شمار یهودیان در جهان است. این شرکت، با سوء استفاده از شرایط نابسامان اجتماعی، غیر مسلمانان مهاجر از ایران(ارامنه، آشوری ها، زرتشتی ها و…) را با نام “یهودیان زجر دیده و یه اجبار تغییر دین داده شده” به آمریکا می برد و دولت آمریکا نیز طبق توافقات با این موسسه، این جماعت را با نام یهودی می شناسد و مدارک ایشان را به این عنوان صادر می کند. حال ممکن است گفته شود که این چیزی نیست! در عوض این مردم مهاجرت می کنند. اما با گذشت چند نسل، فرزندان ایشان همه یهودی خواهند بود…! وحشتناک نیست؟ صهیونیزم جهانی به همین راحتی دارد تعداد یهودیان را افزایش می دهد. این پروژه ها چنان که پیداست، در بلند مدت به ثمر می نشیند. بنابراین با اعمال این سیاست، هم اقلیت های مذهبی در ایران نابود می شوند، هم سرمایه و ارز از ایران خارج می شود، هم خاورمیانه خلوت تر می شود… اسرائیل چه هدفی را دنبال می کند؟!

حال به نظر شما، شعار دادن و عربده زدن در روز قدس(و کلاً روز های دیگر) تاثیری بر این سیاست های پلید(که مورد مطرح شده تنها یکی از هزاران سیاست بود) خواهد داشت؟! آیا با سمینار برگزار کردن و پای منبر رفتن و زدن حرف های تکراری، اسرائیل دست از این سیاست ها بر خواهد داشت؟ من موافق نابودی اسرائیل نیستم، یهود اجازه داشتن کشور را دارد. من مخالف نابودی جهان برای زیستن یهود هستم. باید مبارزه ای فکری را آغاز کرد، با داد و هوار راه به جایی نمی توان برد.