قتل عام ارامنه

مرد به تقویمش نگاه کرد، 15 مارچ 1921 میلادی. او پالتویش را پوشید، کلاهش را بر سر گذاشت و از خانه خود (واقع در خیابان هاردنبرگستراس، محله شارلوتنبورگ) خارج شد. قدم زدن در خیابان های برلین به او آرامش می داد، آرامشی که وی در تمام عمرش از مردم سلب کرده بود. وی فکرهای بزرگی را در سر می پروراند: بازگشت به استانبول و رهبری حزب پان تورانیسم، مبارزه با دشمنان قدیمی اش و… ناگهان صدای فریادی رشته افکارش را پاره کرد. مرد احساس کرد که کسی از پشت سر نام او را صدا می زند. مرد برگشت و چهره جوانی را دید که با چشمانی خشمگین او را می نگرد. جوان به مرد گفت: “اکنون زمان مرگت فرا رسیده، و تو تاوان کشتار یک ملت را خواهی پرداخت! برو به جهنم سگ تورک!” و ناگهان صدای شلیکی شنیده شد… مرد به زمین افتاد. او حتی فرصت نکرد که چشمان متعجب و ترسیده اش را ببندد. جوان راست گفته بود! این مرد، طلعت پاشا، وزیر جنگ اسبق دولت عثمانی بود!

 

 

کشتار ارمنیان بدست تورکان

در سالهای آغازین قرن بیستم، سلطان عبدالحمید و حزب تورکان جوان(که تورکیه به اصطلاح مدرن را تشکیل دادند)، خواب بدی برای ارامنه دیده بودند. خوابی که متاسفانه به حقیقت پیوست. تورکان قصد داشتند “مسئله ارمنی” را به فجیح ترین نحو ممکن حل کنند.

 زمانی که روس ها در سال 1878 عثمانی را در نوردیدند و این دولت را تا حد فروپاشی پیش بردند، به همه ملت های تحت سلطه عثمانی استقلال داده شد. روس ها استقلال ارمنستان غربی را نیز خواستار شدند، تورکان نیز پذیرفتند. منتهی این وعده هرگز به حقیقت نپیوست! روس ها عقب نشینی کردند. تورکیه استقلال ارمنستان غربی را نقض کرد و بدین ترتیب کینه شدیدی نسبت به ارامنه پیدا کرد. مسئله ارمنی این بود!

تورکان به تصویه حساب های قومی پرداختند و 1.5 میلیون ارمنی بی گناه را قتل عام کردند. آنان هدفی جز تورکیزه کردن کشورشان نداشتند و به همین دلیل هزاران کورد، یونانی و آشوری را نیز به قتل رساندند.

متن زیر نامه سفیر آمریکا در استانبول است، که در تاریخ 20 جولای 1915 نوشته شده است. به دقت این نامه را مطالعه نمایید.

 

 

این هم تیتر روزنامه نیویورک تایمز

 

 

انکار

دولت تورکیه تا به امروز هم این نژادکشی را نپذیرفته است. این در حالیست که اکثر کشورهای جهان این نژادکشی را بدرستی تایید کرده اند و تورکیه را ملزم به اقرار و اعتراف کرده اند. تورکیه سیاست انکار را در کشورهای نوچه اش(همچون آذربایجان) نیز گسترش داده است. چهره های این منکرین را بشناسید.

 

 

لینک

بهترین لینک ها را در مورد این واقعه در اینجا قرار داده ام. حتماً آنان را مطالعه نمایید.

 

http://www.theforgotten.org

http://www.ourararat.com/far/F_newsteh.htm

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%B3%D9%84%E2%80%8C%DA%A9%D8%B4%DB%8C_%D8%A7%D8%B1%D9%85%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7

http://www.24april1915.com

 

امروز…

هر سال، در روز 24 آپریل، هزاران ارمنی در سراسر جهان به نشانه اعتراض به این جنایت گرد هم جمع می شوند. در ایران نیز همه ساله این اتفاق رخ می دهد. هدف ما، اعاده حق ماست. حقی که ده ها سال از سوی بوزقورت های حیوان صفت تورک پایمال شد. روزی خواهد رسید که همه جنایتکاران و ظالمین نابود خواهند شد، آنروز نزدیک است…

مردی که در برلین کشته شد، طلعت پاشا، یکی از اصلی ترین مهره های تورکان در این جنایت بود. جالب اینجاست که سوقومون تهلیریان(همان جوانک تپانچه در دست) خود را به دادگاه معرفی کرد و دادگاه نیز وی را تبرئه کرد!

تیر ارمنی به هدف خواهد نشست…