عزاداران صلیبی!

ایام محرم فرا رسید. باز صدای جرینگ جرینگ زنجیر و ضجه و عربده از خیابان ها به گوش می رسد. رنگ مشکی و ریش؛ حسابی رو بورس است(چشم رضا صادقی روشن!). در میان دختران و پسران شماره تلفن ها بشدت در حال تبادل شدن اند. عده ای جوان پشمالو(!) خودشان را پاره پوره می کنند، گروهی با قمه هایشان خودشان را خونین می کنند… راستی، این محرم و عاشورا که می گویند چیست؟!

بعنوان یک مسیحی، هرگز چیزی از عاشورا نمی دانستم. برایم هم اهمیتی نداشت بدانم یا نه، زیرا همیشه خاطرات بدی از این ایام داشتم. تا کلمه عاشورا را می شنیدم، قمه زدن ها، زنجیر زدن ها، عربده های عجیب و غریب و خلاصه صحنه های دیگر برایم تداعی می شد. چون در جامعه و محیطی ارمنی زندگی می کردم، هیچگونه اطلاعی از این چیز ها نداشتم. نه من، نه دوستانم، نه خانواده ام. تا اینکه…

یک بار یکی از دوستان مسلمانم، در گوشی موبایلش یک مداحی داشت که بشدت مرا در حیرت فرو برد. مداح با صدایی همچون ضجه، در مورد شخصی بنام ابوالفضل صحبت می کرد و می گفت که ارامنه او را بسیار دوست دارند و نام بچه هایشان را به عشق او عباس می گذارند! دوستم از من پرسید واقعاً شما اینقدر حضرت ابوالفضل را دوست دارید؟ من بهت زده به او نگاه کردم و از او پرسیدم که آیا ابوالفضل همان امام حسین است؟! دوستم خندید و فکر کرد که شوخی می کنم، ولی من واقعاً نمی دانستم! نه تنها من، بلکه هیچ کدام از دوستان ارمنی ام نمی دانستند! تا اینکه دوستم توضیح داد که حضرت عباس برادر امام حسین بوده است و در روز عاشورا چه اتفاقاتی افتاده است و… برای اولین بار من متوجه شدم که عاشورا چیست. منتهی برای من سوالاتی وجود داشت(هنوز هم دارد!):

1. مگر نمی گویند امام حسین برای احیای اسلام شهید شد؟ خب او به هدف و ایده آلش رسید، پس چرا باید حالا اینقدر خودتان را زجر بدهید؟! مگر مسیح را نکشتند؟ پس چرا ما در روز مرگ مسیح بر روی صلیب؛ ناله و شیون نمی کنیم؟ (هرچند گروهی از کاتولیک ها تحت تاثیر همین کارناوال های زنجیر زنی و قمه زنی، مراسمی دارند که طی آن خودشان را زخمی می کنند، ولی این کار عمومیت ندارد) دلیل آنست که ما هدف مسیح را می دانیم و به آن افتخار می کنیم. پاره پوره کردن و گریه کردن های ریاکارانه چه دردی را دوا خواهند کرد؟! بدانید که امامتان چرا کشته شد و هدفش چه بود، همان بس است!
2. چرا اینقدر اصرار می ورزند که ارامنه عاشق امام حسین و عاشورا هستند؟! من حاضرم به شما ثابت کنم که هیچ ارمنی ای در هیچ جای دنیا، کوچکترین علاقه ای به محرم ندارد، هرچند که بدان احترام می گذارد. چرا گروهی سعی می کنند اینقدر برچسب بر ارامنه بچسبانند؟ در میان ارامنه من تابحال کسی را ندیده ام که اسم کودکش را عباس یا حسین گذاشته باشد! حاضرم با اسناد رسمی از طرف خلیفه گری ارامنه، این مسئله را ثابت کنم.
3. فلسفه عزاداری های افراطی چیست؟ چرا هر کس برای خودش و در حد عادی عزاداری نمی کند؟ چرا باید همه چیز غلو آمیز و ریاکارانه باشد؟ به نظر من این مراسم های زنجیر زنی و هیئت ها، بیشتر به کارناوال شبیهند تا عزادار! چرا تا این حد باید همه چیز ظاهری باشد؟

اما سخنی دارم با مداح گرامی، آقای هلالی و کلیه کسانی که مانند ایشان می اندیشند! ارامنه نه عاشق امام حسین و عباس اند، نه هیچ چیز دیگر! آنها به رسم و رسومات شما احترام می گذارند، فقط همین! متاسفم که معنی احترام گذاشتن را نمی دانید، و آنرا حمل بر اعتقاد داشتن می دانید! متاسفم! آقای هلالی، شما بهتر است مواظب زندگی خصوصیتان باشید تا مردم نفهمند پشت نقاب ریاکارانه تان چه موجودی خفته است!